15263

1402/05/02

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8936830

گزارش

تعدادي از كودكان به دلايل مختلف ازجمله فقر خانوارها در اشكال مختلفي از «كار كودك» مانند كار در كارگاه ها مشغول به كار هستند. براساس اين تعريف، كار كودك «به عنوان كارهايي تعريف مي شود كه كودكان را از دوران كودكي، ظرفيت و توانايي و شأن شان را محروم مي كند و براي رشد فيزيكي و رواني آنها مضر است». براساس آمارها، كار كودك گريبان گير حدود 8 درصد و با احتساب كودكان خانه دار حدود 15 درصد از كودكان كشور است. در اين ميان حدود 10 درصد از كودكان كار به مدرسه نمي روند. كار كودك به دليل آسيب هاي آن به لحاظ قانوني در قوانين بين المللي و داخلي نظير قانون كار (1369) و قانون حمايت از اطفال و نوجوانان (1399) منع و جرم انگاري شده است و دولت مكلف شده به منظور كاهش كار كودكان اقدامات و حمايت هاي لازم از كودكان را به عمل آورد. به رغم منع قانوني اين كارها، برحسب گزارش هاي مختلف، كودكان كماكان در فعاليت هاي اقتصادي مورد سوءاستفاده و بهره كشي قرار مي گيرند. سوءاستفاده از كودكان نشان دهنده ضعف در ضمانت اجراي قوانين و نبود سازوكار مناسب جهت نظارت مؤثر بر عدم استفاده از كار كودك است. به عبارتي ضعف در اجراي قوانين و عدم نظارت مؤثر بر كارگاه ها يكي از عمده دلايل شكل گيري كار كودك است. در اين راستا، هدف از تهيه اين گزارش بررسي چالش هاي نظارت مؤثر بر عدم استفاده از كار كودك است.