15304

1402/04/11

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937104

گزارش

هدف اصلي اين پژوهش، بررسي تحولات اشتغال در بخش صنعت و شاخص هاي مهم آن در بين رشته فعاليت هاي مهم صنعتي و برآورد عملكرد اشتغال زايي آنها در سال هاي اخير است. نتايج اين گزارش نشان مي دهد به ازاي هر 10 درصد افزايش در ارزش افزوده بخش صنعت (به قيمت هاي ثابت)، به طور متوسط 2/4 درصد تقاضا براي نيروي كار جديد ايجاد مي شود. با توجه به اينكه بر اساس آخرين نماگر بانك مركزي در سه ماهه دوم سال 1401، بخش صنعت و معدن در سال 1399 رشد 7/7 درصد و در 1400 رشد 3 درصدي را تجربه كرده است مي توان گفت ساختار صنعت در ايران در وضعيت فعلي عملكرد اشتغال زايي پاييني دارد. همچنين، ساختار صنعت در ايران از منظر توليد و سرمايه گذاري با هدف اشتغال زايي تناسب ندارد. اين در حالي است كه بخش صنعت در صورت دارا بودن نرخ رشد اقتصادي بالا و مستمر و همچنين تمركز بر اولويت هاي صنعتي داراي عملكرد اشتغال زايي بالاتر، قابليت جذب نيروي كار جديد را در سال هاي آينده خواهد داشت. با توجه به نيروي انساني جوان كشور، توصيه مي شود كه اشتغال زايي صنايع وزن بالاتري در سياست هاي صنعتي كشور داشته باشد و به عنوان يك پارامتر مهم در كنار ساير پارامترها به آن توجه شود. از طرفي، يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد بالاترين عملكرد اشتغال زايي در بخش صنعت در ايران به پنج صنعت توليد فراورده هاي غذايي، توليد وسايل نقليه موتوري، تريلر و نيم تريلر، توليد منسوجات، توليد ساير فراورده هاي معدني غيرفلزي و توليد فراورده هاي لاستيكي و پلاستيكي اختصاص دارد. مهم ترين توصيه سياستي اين پژوهش تكميل زنجيره ارزش صنايع پايين دست صنايع شيميايي، خودرو و قطعات خودرو و صنايع معدني فلزي و غيرفلزي به منظور ايجاد اشتغال است.