15399

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937404

گزارش

يكي از قوانين مهم در زمينه حفاظت از ميراث فرهنگي، «قانون حمايت از مرمت و احياي بافت هاي تاريخي - فرهنگي» (مصوب 1398/04/02) است. پس از گذشت حدود سه سال از تصويب اين قانون، گزارش حاضر در تلاش است تا ميزان عملياتي شدن مفاد آن را مورد ارزيابي قرار دهد. در اين ميان، در خصوص برخي موضوعات نظير تهيه، تصويب و اجراي طرح هاي ويژه حفاظت و احياي بافت هاي تاريخي - فرهنگي در شهرها و روستاها، نحوه رسيدگي به تخلفات داخل حريم آثار و محدوده بافت هاي تاريخي - فرهنگي، دريافت اعتبارات از محل بافت هاي فرسوده و ناكارآمد به نسبت سهم مساحت، بهبود كيفيت زندگي ساكنان بافت هاي فرهنگي-تاريخي، تأمين هزينه هاي مربوط به آثار در اختيار دستگاه ها از محل اعتبارات خود و ... اگرچه اقداماتي صورت پذيرفته است اما هنوز فاصله قابل توجهي با حد مطلوب و مورد انتظار قانونگذار احساس مي شود. در محورهايي نظير آموزش هاي تخصصي در زمينه اين بافت ها، قبول اسناد مالكيت بناي تاريخي به عنوان وثيقه بانكي، اعلام عمومي بناهاي واجد ارزش ثبت و بيمه بناهاي تاريخي ثبت شده نيز به نظر اقدام مؤثري انجام نشده است. ارجحيت دادن به منافع سازماني به جاي عمل به تكاليف مندرج در قانون توسط دستگاه هاي مكلف، عدم تصريح وظيفه وزارت ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي در امر نظارت و پيگيري اجراي تكاليف از دستگاه هاي مكلف در اين قانون، عدم تدقيق شاخص سنجش و خلأ انجام ارزيابي دوره اي، پيش بيني نشدن اعتبارات لازم براي تكاليف مطرح در قانون، عدم تخصيص تفكيكي اعتبارات مربوطه ميان بافت هاي تاريخي - فرهنگي با بافت هاي فرسوده، نبود تعريفي مشخص از برخي واژگان در قانون حاضر و قوانين مربوطه، نبود هماهنگي كافي درون دستگاهي و بين دستگاهي، عدم تربيت نيروي انساني متخصص به حد نياز و كفايت در زمينه بافت هاي تاريخي، كمبود مهندسين مشاور واجد صلاحيت به منظور تهيه طرح هاي ويژه بافت هاي فرهنگي - تاريخي، ازجمله عللي عملياتي نشدن كامل اين قانون به شمار مي رود.