15407

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937413

گزارش

واقع شدن ايران در كمربند خشك و كم آب كره زمين باعث شده است كه از ديرباز مسئله آب و منابع آبي در كشور ايران، بسيار مهم و راهبردي باشد. وجود چالش هاي جدي در زمينه منابع آب در كشور، باعث شده كه همواره اين منابع يكي از محورهاي اصلي در برنامه ريزي هاي كشور باشد. از سال 1327 كه سنگ بناي برنامه هاي توسعه در كشور نهاده شد، تا قبل از انقلاب پنج برنامه عملياتي شد. به مرور اين برنامه ها از منظر كارشناسي و علمي كارآمدتر شدند. اما بدنه اجرايي و مديريتي كشور به طور متناسب، ظرفيت پذيرش تحولات و تغييرات را پيدا نكرد و كشور نتوانست طي 30 سال (1357-1327) صاحب فرهنگ سازماني منضبط، قانون مند، پاسخگو و زيرساخت هاي اساسي شود. پس از پيروزي انقلاب اسلامي تاكنون، شش برنامه توسعه تدوين شده است كه از شروع اولين برنامه توسعه پس از انقلاب در سال 1368، به مرور ادبيات بخش آب در برنامه ها ظهور يافت و در برنامه هاي اخير به جايگاه و مسائل بخش آب بيشتر از برنامه هاي قبلي توجه شده است. توجه به اين نكته حائز اهميت است كه با وجود نزديك به هشت دهه تجربه كشور در تدوين و اجراي برنامه هاي عمران و توسعه، مشكلات فراروي بخش آب كشور همچنان پابرجا بوده و بحران آب پيچيده تر و گسترده تر شده است. لذا چنانچه در برنامه هفتم توسعه نيز همين روش ها و برنامه هاي معمول به كار گرفته شوند، عملاً تحولي در بخش آب ايجاد نخواهد شد. بنابراين بايد براي برنامه آتي، ريل گذاري جديدي انجام شود و ضمن نگارش برنامه هايي با قابليت اجرا، راهكارهاي عملياتي كردن آنها نيز مدنظر قرار گيرد.