15443

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8937520

گزارش

عوامل ايجاد تورم در اقتصاد به دو دسته عوامل بلندمدت و كوتاه مدت قابل تقسيم است. عامل اصلي ايجاد تورم در بازه بلندمدت كه منجر به ميانگين تورم بالاتر در ايران نسبت به كشورهاي ديگر شده، رشد بالاي نقدينگي مازاد بر رشد توليد است، البته رشد نقدينگي خود به صورت درون زا معلول ناترازي هاي درآمد- هزينه در اقتصاد كشور است. ناترازي درآمد- هزينه در مقياس اقتصاد كلان، به معناي فزوني رشد مخارج بر رشد درآمد ملي است. در مقابل عامل ايجاد نوسانات تورم حول روند بلندمدت در اقتصاد در بازه هاي كوتاه مدت وابسته به لنگر انتظارات تورمي (كه در اقتصاد ايران وابسته به نرخ ارز غيررسمي است) و واكنش سياستگذار پولي به اين نوسانات است. با توجه به تفكيك صورت گرفته، راهكارهاي مهار تورم ناظر بر افق اثرگذاري اقدامات، در دو دسته كوتاه مدت و بلندمدت قابل بيان است. به طور خاص اقداماتي كه در كوتاه مدت بر كنترل تورم تأثير دارد شامل حداقل سازي نوسانات نرخ ارز حول روند بلندمدت نرخ ارز حقيقي، حكمراني ريال و تقويت سياستگذاري پولي توسط بانك مركزي است و اقدامات با دامنه اثرگذاري بلندمدت نيز در موارد كنترل كميّت و نظارت بر كيفيت نقدينگي، اصلاح نظام بانكي و گزير بانك هاي ناسالم، اصلاح ساختار بودجه و بهبود تراز عملياتي، عدم استفاده از استراتژي قيمت گذاري براي مهار تورم، اصلاح ناترازي صندوق هاي بازنشستگي، كاهش حجم نقدينگي موجود و تغيير لنگر اسمي خلاصه مي شود.