15489

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8945134

گزارش

آسيب هاي اجتماعي در جامعه ناشي از شرايط ساختاري هستند كه در مسير تحولات اجتماعي سر راه توسعه قرار مي گيرند و مانع از تحقق اهداف و تهديدي براي ارزش ها و كمال مطلوب مي شوند. اين آسيب ها پديده هاي واقعي، نسبي و قابل كنترل هستند كه براي رفع آنها به برنامه هاي مناسب و متعدد نياز است و چيزي كه در اين آسيب ها (طلاق، اعتياد، حاشيه نشيني، مفاسد اخلاقي و ...) نمي توان ناديده گرفت، اين است كه هركدام از آنها مي تواند خود علتي براي به وجود آمدن آسيبي ديگر شوند. عوامل زمينه ساز فساد و انحرافات اخلاقي – اجتماعي به دو دسته اجتماعي و فردي تقسيم مي شود كه عوامل اجتماعي شامل ضعف و ناكارآمدي نظام خانواده، ناكارآمدي آموزش و پرورش، هجمه هاي فرهنگي، ضعف دولت ها در مقابله با فساد و عدم توجه به نيازهاي جوانان و عوامل فردي شامل تعلق و دلبستگي به دنيا و پيروي از هواي نفس است. در اين ميان نقش رسانه ها در انعكاس و اطلاع رساني بسيار حائز اهميت است و رسانه ملي نيز با تهيه و توليد برنامه ها سعي دارد در گام اول آسيب هاي اجتماعي را براي مخاطبان تبيين كند و در مرحله بعد راه هاي پيشگيري و مقابله با آنها را با حضور كارشناسان آموزش دهد و مهارت هاي فردي و اجتماعي را ميان مخاطبانش ارتقا بخشد. آسيب هاي اجتماعي يكي از محورهاي مهم و اساسي در برنامه ريزي و سياستگذاري هاي كلان رسانه ملي است كه بايد برنامه سازان براي علل، ريشه يابي و راهكارهاي پيشگيري از آنها برنامه ريزي و برنامه سازي كنند و در واقع با همكاري و تعامل دوسويه از سمت رسانه ملي با نهادهاي متولي امر در مسير كنترل و كاهش آسيب هاي اجتماعي گام بردارند.