15702

1401

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8949338

گزارش

پراكندگي و خردي اراضي كشاورزي، يكي از مشكلاتي است كه كشورهاي گوناگون با آن مواجه اند و يكي از موانع جدي توسعه كشاورزي و استفاده بهينه از آب، زمين، نيروي انساني، مكانيزاسيون و ديگر عوامل مؤثر در توليد كشاورزي است. تقويت خودكفايي در توليد محصولات اساسي نيز در گرو عزم و اقدام ملي براي سازماندهي اراضي كشاورزي و توقف روند تقطيع اراضي است. مشكل پراكندگي و خردي اراضي كشاورزي در بيشتر مناطق ايران نيز ديده مي شود. ازاين رو براي رفع مشكلات و عوارض ناشي از پراكندگي اراضي، سياستگذاران و محققان، راه حل يكپارچه سازي اراضي را پيشنهاد مي كنند. در زمينه يكپارچه سازي اراضي كشاورزي، كشورهاي مختلف داراي تجارب ارزنده اي هستند. در اين مطالعه به بررسي و تحليل تجارب 14 كشور موفق در اين زمينه، با هدف بهره گيري از اين تجارب در كسب ايده براي يكپارچه سازي اراضي كشاورزي در ايران، پرداخته شده است. بررسي ها نشان داد كه ابزار هاي «يكپارچه سازي داوطلبانه و تاحدي داوطلبانه» و «بانكداري زمين» توسط كشور هاي بيشتري استفاده شده اند. در پايان نيز بر اساس نتايج بررسي هاي انجام شده، پيشنهادها و راهبردهايي جهت ارتقا و تسريع يكپارچه سازي اراضي كشاورزي در ايران و اصلاح «قانون جلوگيري از خرد شدن اراضي كشاورزي و ايجاد قطعات مناسب فني و اقتصادي»، ارائه شده است.