شماره ركورد
15729
عنوان
«آسيب شناسي ماده (29) قانون ماليات بر ارزش افزوده از منظر زيست محيطي»
پديدآورندگان
اشجعي، بهزاد تهيه و تدوين , سليماني، الهه تهيه و تدوين
سال انتشار
1401
زبان
فارسي
اطلاعات نشر
تهران مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي
فايل ديجيتال
8949601
نوع گزارش
گزارش
چكيده فارسي
يكي از اصلي ترين برنامه هايي كه براي مقابله با آلودگي هوا در كشورهاي مختلف دنيا اجرا شده اخذ عوارض و ماليات سبز از وسايل نقليه است. اين عوارض تحت عناوين مختلف ازجمله عوارض شماره گذاري، عوارض تردد، عوارض فرسودگي و... براساس شاخص هاي مختلف تعيين و اخذ مي شود. در هر كشور بنابه زيرساخت هاي حمل ونقلي و بسترهاي نظارتي موجود فرايندهايي براي اخذ اين عوارض ايجاد مي شود كه هدف همگي اين فرايندها كاهش حداكثري استفاده از وسايل نقليه اي است كه از سوخت هاي فسيلي استفاده مي كنند. بديهي است كاهش ميزان تردد وسايل نقليه منجر به كاهش انتشار آلاينده ها و درنهايت بهبود كيفيت هوا مي شود. در ايران تا سال 1400 نسبت به اين موضوع بي توجهي صورت گرفته بود و در قانون جديد ماليات بر ارزش افزوده كه در سال 1400 به تصويب مجلس شوراي اسلامي رسيد، اخذ عوارض سبز و عوارض آلايندگي از وسايل نقليه مطرح شد. اين موارد كه در مواد (28) و (29) قانون مذكور به آنها اشاره شده است از دو بخش عوارض سبز در زمان شماره گذاري و عوارض آلايندگي در زمان تردد تشكيل شده كه عوارض اول توسط توليدكننده يا واردكننده وسايل نقليه و عوارض دوم توسط مصرف كنندگان پرداخت خواهد شد. در اين گزارش نواقص و ضعف هاي ماده (29) قانون ماليات بر ارزش افزوده بررسي و پيشنهادهاي لازم جهت بهبود آن ارائه خواهد شد.
لينک به اين مدرک