15738

1401

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8950030

گزارش

يكي از بخش هاي مهم و اساسي كشور، بخش زيربنايي (شامل حمل ونقل، مسكن و شهرسازي، كشاورزي و توسعه روستايي و عشايري، آب و محيط زيست) است كه مصاديق متعددي از عدم تحقق برنامه هاي مصوب در آن وجود دارد كه از دلايل جدي آن، ضعف نظارت در اين بخش است. نظارت در حوزه زيربنايي عمدتاً در بخش مالي (انحرافات از بودجه ) و اداري (شرح وظايف سازماني) متمركز بوده و ارزيابي برنامه ها و اهداف به رغم وجود دستگاه ها و فرايندهاي متعدد، كاستي هاي زيادي دارد. عدم تحقق اهداف برنامه ها، علاوه بر اينكه هزينه هاي زيادي را به كشور تحميل مي نمايد (كه هيچ گاه محاسبه و اعلام نمي شود)، فرصت هاي زيادي را نيز از پيشرفت كشور سلب نموده است. عوامل مختلفي در ضعف و كارآيي پايين نظارت بر عملكرد اهداف و برنامه ها نقش دارند كه از جمله آن ها، مشكلات ساختاري و فرايندي است. نبود فرايند تعريف شده براي اطلاع نمايندگان مجلس شوراي اسلامي از وضعيت پيشرفت برنامه ها و اهداف، تمركز بيشتر دولت بر تدوين برنامه ها و لوايح بودجه و غلبه آن بر امر نظارت، و تمركز دستگاه هاي نظارتي قوه قضائيه بر بخش هاي اداري و مالي و نظارت موردي بر عملكرد برنامه ها، در اين راستا قابل بررسي است. نبود نظارت مستمر (قبل، حين و بعد از اجرا)، نبود نظام پايش و ارزيابي مبتني بر شاخص ها و استفاده از معيارهاي مختلف توسط دستگاه هاي مجري قانون و درنتيجه، ضدونقيض بودن اطلاعات ارائه شده در گزارش هاي مختلف نظارتي و كاهش سطح اعتبار آنها از ديگر مشكلات موجود نظارت بر اهداف و برنامه ها است كه در گزارش حاضر مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است.