15761

1401

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8950755

گزارش

حمل و نقل ريلي علاوه بر مزاياي فراوان در سطح ملي مانند ايمني، توان حمل انبوه و ارزان، كاهش مصرف سوخت و كاهش خسارات زيست محيطي، داراي ارزش راهبردي براي كشور است و ميتواند از ابعاد سياسي و امنيتي براي كشور ايجاد قدرت كرده و مزيت رقابتي در عرصه بين المللي ايجاد كند. در ايران با وجود اولويت داشتن توسعه حمل ونقل ريلي در اسناد بالادستي، سياستهاي اعلامي و برنامه هاي مصوب دولتها؛ سهم حمل و نقل ريلي از حمل و نقل كشور اندك است. بر اساس بند «ب» ماده (57) قانون برنامه ششم توسعه اقتصادي و اجتماعي كشور بايد سهم حمل و نقل ريلي از جابه جايي بار در كشور حداقل به سيدرصد (%30) در پايان برنامه مي رسيد. نتايج بررسي ها نشان ميدهد كه فاصله چشمگيري ميان وضع موجود و هدف گذاري %30 وجود دارد به طوري كه بر مبناي محاسبه سهم از حمل و نقل زميني و مبتني بر شاخص تن-كيلومتر بار حمل شده، سهم شيوه ريلي از حمل بار زميني كشور در پايان سال 1400 بر اساس آمار اعلام شده، ٪11/2 بوده است و نسبت به سال شروع برنامه (%11/7) افت نيز داشته است. يكي از بخشهاي مهم در افزايش كارايي عملكرد بخش ريلي، كِشنده ريلي (لكوموتيو) است كه واگنها با اتصال به آن، نيروي محركه دريافت ميكنند. وضعيت فعلي كشنده هاي ريلي در ايران، با چالشها و ضعفهايي روبه رو است كه در اين گزارش مورد بررسي اجمالي قرار گرفته و راهكارهايي براي مرتفع شدن آنها ارائه شده است.