15872

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8955070

گزارش

برنامه هفتم توسعه در شرايطي در حال تدوين است كه توسعه شتابان هوش مصنوعي علاوه بر ايجاد ظرفيت هاي متعدد، به يكي از مهم ترين چالش هاي اجتماعي- فرهنگي عصر كنوني در سراسر دنيا بدل شده و كشور ما نيز از اين امر مستثني نيست. بنابراين ضروري است در برنامه هفتم توسعه، بستر سازي بهره منديِ مطلوب از اين فناوري در بخش دولتي و خصوصي و همچنين مواجهه سنجيده و پيشگيرانه نسبت به چالش هاي آن مورد توجه ويژه قرار گيرد. در اين گزارش پس از مروري بر وضعيت اين فناوري در دنيا، شرايط كشور از منظر ظرفيت هاي قانوني و انساني، ازجمله قوانين مرتبط با داده، شركت هاي دانش بنيان، نظام دانشگاهي و نيروي انساني، بررسي شده است. در ادامه پس از بيان كاركردهاي بالقوه هوش مصنوعي در بخش عمومي و خصوصي به الزامات و چالش هاي پيش روي اين فناوري پرداخته شده است. از جمله كاركردهاي هوش مصنوعي كه در اين گزارش به آن پرداخته شده، ارتقاي نظام قانونگذاري و خط مشي گذاري، كارآمدسازي نظام اداري، بهبود كيفيت ارائه خدمات عمومي، رشد بهره وري، سرعت و كيفيت خدمات بخش خصوصي است كه در چارچوب الزاماتي مانند حكمراني داده، دولت الكترونيك و ساير الزامات سخت و نرم بايد مورد توجه قرار گيرد. همچنين چالش هاي اجتماعي، اقتصادي، سياسي، اخلاقيِ بهره مندي از اين فناوري كه مستلزم توجه ويژه و تنظيم راهبرد و برنامه اي سنجيده و آينده نگرانه است، نيز تحليل شده است. در بخش پاياني گزارش به توصيه هاي سياستي براي حكمراني و توسعه هوش مصنوعي پرداخته است. ازآنجاكه سال هاي برنامه هفتم توسعه، زمان بسيار حساس و راهبردي براي پيشبرد برنامه هاي مرتبط با هوش مصنوعي خواهد بود و غفلت از اين امر مي تواند كشور را علاوه بر عقب ماندن از قطار پيشرفت جهاني، با بحران هاي جدي مواجه كند، در انتهاي گزارش احكام پيشنهادي جهت توسعه پايدار هوش مصنوعي در كشور جهت الحاق به برنامه توسعه هفتم پيشنهاد شده است.