15873

1402

فارسي

تهران مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي

8955072

گزارش

فساد پديده مخرب و مهلكي است كه ساختارهاي اجتماعي را در كليه سطوح به شدت تهديد مي كند. ازاين رو مقابله با فساد به يكي از دغدغه هاي اصلي تمام كشورها و سازمان هاي بين المللي تبديل شده است. وجود فساد از عوامل كليدي تخريب محيط زيست در كشور قلمداد مي شود. تعارض منافع بين سازماني، تعارض درآمد و وظيفه، اشتغال هم زمان، انگيزه هاي سليقه اي و قوميتي و رانت اطلاعاتي يا رانت حمايتي را مي توان به عنوان بسترها و رويه هاي فساد زا در حوزه محيط زيست كشور نام برد. لازم به ذكر است حجم اين فسادها گسترده نيست و بخشهاي عمده كاركنان اين بخش از سلامت اداري و عملكردي برخوردار هستند. مطابق ارزيابي ها شش مصداق اصلي فساد در بخش محيط زيست در زيربخشهاي صدور مجوز زيست محيطي، پايش و تشخيص صنايع آلاينده، اعطاي عوارض سبز به صنايع فاقد صلاحيت، مقابله با شكار غير مجاز، تشخيص فرسودگي وسايل نقليه و برآورد خسارات محيط زيستي توسط كارشناسان رسمي شناسايي شده است. در همين راستا لازم است اقداماتي نظير ايجاد شفافيت كامل در چرخه بررسي و صدور مجوز زيست محيطي و لزوم تعيين تكليف در بازه زماني مشخص، قطع ارتباط مالي آزمايشگاه هاي معتمد با صنايع، تشديد نظارت بر مراكز معاينه فني، استقرار سامانه هاي پايش هوشمند در مناطق حفاظت شده، اختصاص درصدي از عوايد مالي اخذ شده براي سازمان و كارشناسان سازمان حفاظت محيط زيست از محل درآمدهاي ماده 27 قانون ماليات بر ارزش افزوده و تدوين دستورالعمل هاي ارزشگذاري اقتصادي منابع طبيعي و محيط زيستي انجام شود تا گام هاي موثري در جهت كاهش چشم گير مصاديق فساد شناسايي شده برداشته شود.