9792

1399

فارسي

تهران مركز پژوهش هاي مجلس شوراي اسلامي ايران

گزارش پژوهشي

موضوعات مهمي همچون سه جانبه گرايي و گفتگوي اجتماعي ميان شركاي اجتماعي صندوق هاي بازنشستگي همواره مورد توجه نهادهاي مهم بين المللي همچون سازمان بين المللي كار و اتحاديه بين المللي تأمين اجتماعي قرار داشته است. اين موضوع عموماً ضمن تعميق بهره مندي از هم انديشي و ديدگاه ها و نظرات دولت، نهادهاي كارگري و نهادهاي كارفرمايي، مانع از غلبه يكي از اين شركاي اجتماعي بر سياست هاي تأمين اجتماعي مي شود. اهميت اين موضوع در حوزه روابط كار تا آنجاست كه سازمان بين المللي كار يكي از چهار استراتژي خود براي آغاز قرن بيست و يكم را به موضوع تقويت سه جانبه گرايي و گفتگوهاي اجتماعي اختصاص داده و دپارتماني را با عنوان «دپارتمان حكمراني و سه جانبه گرايي» ايجاد كرده است. علي رغم پيوستن زودهنگام ايران به سازمان بين المللي كار، سه جانبه گرايي در ايران همواره با چالش روبه رو بوده است؛ اگرچه نقض اين تعامل سه گانه با فراز و فرودهاي متفاوتي روبه رو بوده، اما در يك دهه اخير به سيطره كامل دولت بر اين حوزه منتهي شده است. عيان بودن اين نقصان تا بدانجاست كه از معدود مواردي در حوزه رفاه و تأمين اجتماعي تلقي مي شود كه اجماع كارشناسي درباره آن وجود دارد و شركاي اجتماعي در غالب مطالعات، هر نوع اصلاح در نظام بازنشستگي را منوط به استقرار سه جانبه گرايي دانسته اند. همين موضوع (البته در كنار دلايل متفاوتي كه در ادامه به آن اشاره خواهد شد) برخي از نمايندگان محترم مجلس را به سوي ارائه طرح «اعمال سه جانبه گرايي در اركان عالي سازمان تأمين اجتماعي» سوق داده است. طرح مذكور با وجود اهميت آن با مسائل متعددي روبه روست و گزارش حاضر درصدد است ضمن بررسي ابعاد مختلف طرح، نقاط قوت و ضعف آن را مطرح كند.