تحليل گفتمان انتقادي لاميه العرب

گفتمان انتقادي، كاركرد زبان در جامعه و سياست را بررسي مي‌كند و معتقد است كه عواملي همچون بافت تاريخي، روابط قدرت و سلطه، نهادهاي اجتماعي و فرهنگي و ايديولوژيكي، متن يا صورت زباني و معاني جديد را به وجود مي‌آورند. و گفتمان را مي‌سازند. و در اين رويكرد، زبان آينه ي شفافي نيست كه حقايق را بنماياند؛ بلكه شيشهي ماتي است كه حقايق را تحريف مي‌كند. بنابراين در اين مقاله، سعي بر آن است تا با كنار زدن لايه‌هاي ظاهري متن لاميه العرب شنفري (شاعر معروف دوران جاهليت عرب) آنچه در فراسوي واژگان، جمله‌ها و متن پنهان مانده است، آشكار گردد و سري به كارآمدي و يا ناكارآمدي نهادهاي اجتماعي حاكم آن روز زده شود و گفتمان‌هايي كه از طريق اين نهادها خود را طبيعي جلوه داده‌اند و مردم آن را بدون هيچ مقاومتي پذيرفته‌اند و در فراسوي پنجره‌ي لاميه‌ي شنفري قرار گرفته‌اند، بازخواني و واكاوي شوند. همچنين ابيات لاميه از دريچه‌ي شخصيت شنفري و ديدگاه‌هاي روانشناسي شخصيت، تحليل شده‌اند.