تصميم نموذج لترقيه مكانه المرأه إلي مستويات الإداره في المؤسسات الحكوميه الإيرانيه

طراحي الگوي ارتقاء زنان به سطوح مديريت در سازمان هاي دولتي ايران پخشان ملايي، سيد مهدي الواني، شمس السادات زاهدي ، علي رضا علي نژاد

توسعه پايدار بدون مشاركت همه اقشار جامعه ممكن نيست. يكي از ملاكهاي توسعه يافتگي كشورها ميزان مشاركت زنان در اداره كشور است. عليرغم توانمندشدن زنان و اشتياق به حضور در عرصه مديريت، هنوز ارتقاء زنان با موانع و چالش هايي روبرو است. پژوهش كيفي حاضر با هدف شناسايي عناصر الگوي ارتقاء زنان به سطوح مديريت در سازمانهاي دولتي ايران و با استفاده از روش تحليل مضمون انجام گرفت. ميدان مطالعه مشتمل است بر 42 نفر از مديران زن - مرد و صاحب نظران حوزه زنان كه در سازمان هاي دولتي فعاليت داشته اند. روش نمونه گيري هدفمند بوده و براي رسيدن به كفايت نمونه از اشباع نظري استفاده شد. جمع آوري داده ها با روش مصاحبه نيمه ساختار يافته فردي و كانوني بوده و براي تحليل داده ها از سه مرحله كدگذاري توصيفي، تفسيري و يكپارچه سازي استفاده شده است. بر اساس يافته ها عناصر الگوي ارتقاء زنان در 4 مضمون اصلي و 12 مضمون فرعي شامل: آگاهي جنسيتي و بازخواني هويت زنانه (آگاهي متفكرانه بجاي پذيرش منفعلانه، بازخواني هويت زنانه، همدلي به جاي خودزني، مديريت نقشها) اراده سياسي (دولت حمايتگر و مصمم، بازخواني قرائت فقهي و حقوقي، تشكيل احزاب زنانه نظام ارتقاء برابر استراتژي انتخاب شايسته ها به جاي انتصاب وابسته ها، تشويق به ارتقاء به جاي اقناع شغلي) بيداري جمعي و عزم ملي (آگاهي جمعي، همراهي گروههاي مرجع و تشكيل نهادهاي مدني) شناسايي شد. نتايج پژوهش نشان مي دهد استقرار الگوي طراحي شده از طريق ايجاد فضاي تعاملي بين كنشگران اجتماعي در بطن ساختارها ميسر خواهد شد. براي ايجاد چنين فضايي شكل گيري گفتمان انسان محور ضروري است. اين گفتمان داراي چهار بعد: گفتمان بين فردي، گفتمان بين حزبي، گفتمان شايستگي و گفتمان اجتماعي مي باشد.

Sustainable development is not possible without the participation of all segments of society. One of the criteria for the development of countries is the level of women's participation in governing bodies. Despite the empowerment of women and the desire to participate in management, the promotion of women still faces obstacles and challenges. The present qualitative research, using the thematic analysis method, aims to identify the elements of the model of women's promotion to executive positions in Iranian public organizations. The sample consists of 42 female-male managers and women experts who have worked in public sectors. The sampling method is purposeful and theoretical saturation has been used to achieve adequate sampling. The data collection was based on individual and centralized semi-structured interview methods and was analyzed at three stages of descriptive, interpretive and integration coding. According to the findings, the elements of women's promotion model in 4 main themes and 12 sub-themes include: Gender awareness and re-defining of women's identity (thoughtful awareness instead of passive acceptance, re-defining women's identity, empathy instead of self-suppression, role management), political determination (supportive and determined government), jurisprudential and legal reconsideration, the formation of women's parties, the system of equal promotion opportunity (the strategy of selecting the right instead of appointing the affiliated, encouraging promotion instead of persuading the job), collective awakening and national determination (collective awareness, cooperation of reference groups and formation of civil institutions). The results show that the establishment of the proposed model will be possible by creating an interactive space between social actors in the heart of structures. To create such an atmosphere, the formation of human-centered discourse is essential. This discourse has four dimensions: interpersonal discourse, inter-party discourse, competency discourse and social discourse