فلسفه الحضور والخلود الشعري عند أدونيس وداريوش شايغان دراسه مقارنه في الكتابين: «الشعريه العربيه وپنج اقليم حضور»

فلسفه حضور وجاودانگي شاعرانه در انديشه ادونيس و داريوش شايگان ( بررسي دو كتاب الشعريه العربيه وپنج اقليم حضور)

زمان در مفهوم متافيزيكي، يك نظام شناختي نامحدود است كه انسان را به انديشه پويا فرا مي خواند حضور در چارچوب زمان محدود نمي شود و با تمركز بر انديشه جنبه فراتر از واقع به خود مي گيرد. در باب شعر، حضور عامل آفرينش معنا در مقياسي متنوع و گسترده است. در ايران وجهان عرب انديشمنداني هستند كه زمان وحضور در شعر را از منظر فلسفي بحث نموده اند. آدونيس در گستره شعر، ادب و فرهنگ معاصر عرب با نوشته هاي رمزگونه وفلسفي خود در اين زمينه مخاطبان را به انديشه وغور در معنا فرا مي خواند. كتاب او الشعريه العربيه در اين كتاب كه در اصل درسنامه اي دانشگاهي بوده است بر چهار محور استوار است: ادبيت وادبيات شفاهي پيش از اسلام عرب، ادبيت وآفاق قرآني، ادبيت وانديشه، ادبيت ونوگرايي. اما در گستره زبان، ادب و فرهنگ معاصر ايران نويسنده، مترجم وانديشمند ايراني داريوش شايگان كتاب پنج اقليم حضور را در ارتباطي مستحكم با چگونگي پيوند ايرانيان و پنج شاعر بزرگ يعني فردوسي، مولوي، خيام، حافظ و سعدي نگاشته است. شايگان در اين كتاب به ويژگي هاي يگانه اي اشاره مي كند كه منجر به حضور پيوسته وفرازماني اين شاعران در ضمير ايرانيان شده است. مقاله حاضر به دنبال بررسي و مقايسه اين دو كتاب ودوانديشمند از منظر رويكرد فلسفه هستي شناسي است. دو شخصيت مورد نظر با اين اعتبار داراي رويكردي خاص در اين زمينه مي باشند و تحليل هاي ارائه شده، مفهوم حضور را در پيوند با زمان از منظر آن دومنعكس مي كند. تحقيق مقاله بر اساس روش توصيفي و تحليلي مي باشد.

Time in the metaphysical sense is an infinite cognitive system that calls man to dynamic thought and does not limit it in time framework and focusing on though takes on a dimension beyond reality. Existence too does not know the limitation of time and depends on the mind without reality. The poetic presence creates meanings in various perspectives. There are thinkers in Iran and the Arab world who have discussed time and existence in poetry from a philosophical perspective. Dariush Shayegan, a contemporary Iranian writer, translator and thinker, wrote the book entitled Five Realms of Being to show how the Iranians and the five great poets, namely: Ferdousi, Rumi, Khayyam, Hafiz, and Saadi are connected. Arabic Poetics of Adunis is a literary and critical study in the field of poetry, contemporary Arabic literature and culture. With his cryptic and philosophical writings, invites the audience to think. The book that was originally university lectures consists of four studies: poetics and pre-Islamic narratives, poetics and the Qur’anic space, poetic and thought and, poetic and modernity. This article employs a comparison between the two books taking into account their philosophical views, both existentially and chronologically, as they are philosophers of vision, regardless of being authors.