تجليات أدب المقاومة في الأدب الإيراني و الفلسطين المعاصر

جلوه هاي ادبيات پايداري در ادب معاصر ايران و فلسطين

زبان، بيگمان تجسم و نماد ذهن است. عمل ذهني زماني كه به مرحله ي زبان ميرسد، بيان ميگردد. و بيان چيزي جز تركيب كلمات و واژهها نيست. در واقع، شاعران ذهن نامرئي خود را در چه گفتن و چگونه گفتن مرئي و قابل درك ميكنند. اشغال كشورهاي عربي از جمله عراق و فلسطين، و همچنين جنگ تحميلي پس از پيروزي انقلاب اسلامي ميداني براي آزموني بزرگ بود. هر كس به هر طريق كه ميتوانست به پاسداري از وطن پرداخت. اين جريان تا امروز باقي است و براي حفظ ارزشهاي دفاع مقدس ضروري مي نمايد. مقاله حاضر به شيوه توصيفي تحليلي بوده و يافته هاي پژوهش حاكي از آن است كه زبان شعر پايدار ي معاصر با كاركردها ي ترغيبي داراي مضامين ديني، حماسي، شالوده هاي فرهنگي و اساطير ي مي باشد، و با استفاده از ساختارهايي چون تلميح، تشبيه، استعاره، هنجارگريزي، كهن الگو، و .... دميده شدن روح اخلاقيات و صلابت و اقتدار قهرمانانه را با لحن و معنايي مناسب و شيوا براي مخاطبان به تصوير مي كشد.

Language is undoubtedly the embodiment and symbol of the mind. Mental action is expressed when it comes to the stage of language, and expression is nothing but a combination of words and phrases. In fact, poets make their invisible minds visible and understandable in "what to say" and "how to say". The occupation of Arab countries, including Iraq and Palestine, as well as the imposed war after the victory of the Islamic Revolution, were a great test for the field. Anyone could protect the homeland in any way he could. This current remains to this day and is necessary to preserve the values of sacred defense. The present article is descriptive-analytical and the research findings indicate that the language of contemporary stability poetry with persuasive functions has religious, epic, cultural and mythological themes, and using structures such as allusion, simile, metaphor, aberration, The archetype, etc. depicts the blowing of the spirit of morality and the strength and heroic authority with a suitable and eloquent tone and meaning for the audience