دراسة و تحليل مضمون فلسطين في قصائد علي موسوي كرمارودي و نصرالله مرداني و جواد جميل

بررسي مضمون فلسطين در ادبيات پايداري در اشعار علي موسوي گرمارودي و نصراله مرداني و جواد جميل

ادبيات مقاومت فلسطين به منزله بخش مهم و جدا نشدني از ادبيات معاصر و نيز انتفاضه محسوب شده و به دليل ريشه داشتن در واقعيت در زمره يكي از نمونه هاي خالص ادب پايداري در طول تاريخ به شمار مي رود. اين نوع از ادبيات به عنوان شاخه اي از ادبيات متعهد در سرزمين هاي اشغالي به دليل دغدغه ها و نيز ظلم و ستم و مقاومت مردم و نيز با توجه شكل گيري در بسترهايي چون ظلم و ستم و تجاوز و استبداد و اختناق و سركوب از جايگاه والايي برخوردار است و نيز موضوع مقاومت در برابر اشغالگران، به دليل ثبت مبارزات مردمان مشرق زمين با توجه به مشتركات سياسي و اعتقادي كه ميان دو ملت ايران و فلسطين وجود دارد، به عنوان يكي از موضوعات محوري شعر انقلاب اسلامي، در آثار بسياري از شاعران متعهّد و انقلابي مطرح است .در اين مقاله با رويكردي تطبيقي به شعر جوادجميل، شاعر برجستة عراقي و سيد علي مو سوي گرمارودي و نصراله مرداني از شاعران مطرح انقلاب اسلامي پرداخته شده و مضامين مشترك اين شاعران در مواجهه با موضوع اشغال فلسطين مورد بررسي قرار گرفته است . هر سه شاعر، جميل، گرمارودي، مرداني، به تشويق و تهييج مبارزان انقلابي ميپردازند و در اين زمينه مرداني با ديدگاهي خاص، پيروزي مردم فلسطين را با رهبري امام خميني و با پيروي از دستورات وي حتمي م يداند. مقاومت و پايداري مردم فلسطين و مبارزان اين سرزمين مورد ستايش شاعران قرار گرفته است. استبداد ستيزي و اخراج غاصبان سرزمين فلسطين آرمان هر سه شاعر است.

The literature of the Palestinian resistance is considered an important and inseparable part of contemporary literature as well as the Intifada, and because of its roots in reality, it is one of the purest examples of sustainability literature throughout history. This type of literature as a branch of committed literature in the occupied territories due to concerns as well as oppression and resistance of the people and also due to its formation in contexts such as oppression, rape, tyranny, oppression and repression from a high position. an‎d the issue of resistance against the occupiers, due to the recording of the struggles of the peoples of the Orient due to the political commonalities and beliefs that exist between the two nations of Iran and Palestine, as one of the central themes of Islamic Revolution poetry, in the works of many committed poets an‎d there is a revolution. In this article, with a comparative approach to the poetry of Javad Jamil, a prominent Iraqi poet, and Seyyed Ali Mousavi Garmaroodi and Nasrallah Mardani, prominent poets of the Islamic Revolution, the common themes of these poets in dealing with the issue of the occupation of Palestine are examined. All three poets, Jamil, Garmaroodi, and Mardani, encourage the revolutionary fighters, and in this regard, men with a special view consider the victory of the Palestinian people under the leadership of Imam Khomeini and following his orders. The resistance and stability of the Palestinian people and the fighters of this land have been praised by poets. Anti-authoritarianism and the expulsion of the usurpers of the land of Palestine are the aspirations of all three poets