السخرية في شعر محمدرضا الشبيبي

بسياري از شاعران عراقي در اشعار خود به وضعيت حاكم و حاكم بر مردم عراق و ميزان ظلم حاكم و اشغالگر كشورشان پرداخته و براي تبيين آنچه بر سر وطنشان عراق آمده، رويكردهاي متفاوتي در پيش گرفتند. از جمله اين شيوه ها كه در دل مردم عراق طنين مؤثر و مؤثري داشته است، استفاده از شعر طنز است و شاعران طنز بسياري ظهور كرده اند كه از شعر طنز به عنوان حربه اي براي دفاع از اصول خود و روشنگري افكار مردم مظلوم خود استفاده مي كنند. . طنز در برخورد با بسياري از مسائل اجتماعي، فرهنگي، مذهبي و سياسي در جامعه عراق به طور خاص و مسائل جهان عرب به طور كلي. الشعبي و انديشه هاي سياسي او از چارچوب عراق فراتر رفت و چارچوب وسيع تري را در بر گرفت كه همان چارچوب عربي است. دين و تمسخر آداب و سنن و مانند آن. اين پژوهش با رويكرد توصيفي- تحليلي در پرداختن به ويژگ يهاي كنايه در شعر محمدرضا الشبيبي و نشان دادن اهداف وي از به كارگيري چنين هنري براي رسيدن به اهدافش است.

Many Iraqi poets, in their poems, touched on the prevailing and ruling situation on the Iraqi people and the extent of the oppression of the ruler and occupier of their country, and they took different approaches to explain what happened to their homeland, Iraq. Among these methods, which have had an effective and effective resonance in the hearts of Iraqis, is the use of satirical poetry, and many satirical poets have emerged who use satirical poetry as a weapon to defend their principles and enlighten the ideas of their oppressed people. Irony in dealing with many social, cultural, religious and political issues in the Iraqi society in particular and the issues of the Arab world in general. Al-Shabibi and his political ideas went beyond the framework of Iraq and included a broader and more comprehensive framework, which is the Arab framework. Religion and mocking customs and traditions and the like. This study relied on the descriptive-analytical approach in dealing with the features of irony in the poetry of Muhammad Reda Al-Shabibi and showing his goals from employing such an art to reach his goals