بررسي انگيزش يادگيري زبان عربي دانشجويان دانشگاه شيراز بر مبناي سيستم خودهاي انگيزشي زبان دوم

اين پژوهش به بررسي انگيزش يادگيري زبان عربي به عنوان زبان خارجي در ميان دانشجويان اين رشته در دانشگاه شيراز ميپردازد و بر پايه نظريه «سيستم خودهاي انگيزشي زبان دوم» دورنيه انجام شده است. براي شناسايي عوامل انگيزشي، متغيرهاي شانزده گانه دورنيه مطالعه گرديد. ابزار اين بررسي پرسشنامهاي است كه دورنيه ( 2010) براي سنجش يادگيري زبان دوم ارائه داده است. به اين منظور 96 دانشجوي رشته زبان و ادبيات عربي دانشگاه شيراز كه بين سالهاي 94 تا 97 وارد دانشگاه شدهاند مورد بررسي قرار گرفتهاند. براي تحليل دادهها از نرمافزار SPSS استفاده شد و مدل ساختاري روابط بين متغيرها با نرم افزار AMOS طراحي گرديد. يافته هاي پژوهش نشان داد كه عامل «تلاش هدف» به ترتيب بيشترين همبستگي مثبت را با متغيرهاي «مشوقهاي ابزاري»، «نگرش به يادگيري زبان عربي»، «خو د آرماني» فرد دارد. از سوي ديگر نفوذ خانواده بيشترين همبستگي منفي را با اين عامل نشان داده است.