همسازي ديالكتيك ناسازها در شعر نماز اخوان ثالث

نماز شعر روایی نسبتاً كوتاهی ازمهدی اخوان ثالث است كه دردفتر شعر از این اوستا آمده است. شعرهای این مجموعه مانند اشعار دو مجموعه زمستان و آخر شاهنامه در شمارپخته ترین شعرهای اخوان هستند. شعر نماز روایت یك دسنی است از خلوت شهودوار و الهام آمیز روای تنها در شبی شگفت و پر رمز و راز ؛ و حاوی پرسشی فلسفی است كه از دیرباز برای نوع بشر مطرح بوده است. وجه غالب این شعر، همنشینی وبا هم آیی واژگان، تعابیر و مفاهیم متناقض ، متضاد و مباین است. لذا بس از مقدمه ای كوتاه در خصوص متناقض نمایی در ادبیات به بررسی شعر پرداخته ایم وچند و چون متناقض نمایی در سطوح زبانی، ادبی و معنابی آن را بررسی كرده ایم. پس از بررسی چنین به دست آمد كه واژگان، تعابیر، تصاویر و مفاهیم متباین، متضاد و متناقض نما در این شعر با توجه به حجم كوتاه آن چشمگیر است و این گرایش پارادوكسیكال در سطوح مختلف شعر نمود یافته است.