بررسي تأثير نانوذرات اكسيد منيزيم بر پانكراس رت هاي ديابتي شده توسط استرپتوزوسين

گروهی از بررسی ها نشان می دهد كه كمبود منیزیم در ایجاد عوارض مرتبط با دیابت شیرین نقش دارد. از این رو با توجه به نقش این عنصر و نیز ویژگی های منحصر به فرد نانوذرات، در این مطالعه تأثیر تزریق نانوذرات اكسید منیزیم در شرایط هیپرگلیسمی بررسی گردید. روش كار: ۲۴ عدد موش صحرایی نر نژاد ویستار (۲۰۰-۲۵۰ گرم) به صورت تصادفی به ۴ دسته ی كنترل سالم، سالم تیمار با نانوذرات اكسید منیزیم، كنترل دیابتی و دیابتی تیمار با نانوذرات اكسید منیزیم تقسیم شدند. پس از آن به گروه سالم و دیابتی تیمار به مدت ۴۲ روز، نانوذرات اكسید منیزیم با دوز ۶۲/۵ppm به صورت درون صفاقی تزریق گردید. در پایان دوره، پس از بیهوشی، نمونه های خون گرفته شد. همچنین پانكراس نمونه ها جدا گردیده و بررسی های بافتشناسی بر روی آنها صورت گرفت. یافته ها: نشان داده شد كه دیابت ناشی از استرپتوزوسین، باعث القاء هیپرگلیسمی و ایجاد تغییرات هیستوپاتولوژیكی در پانكراس رت های دیابتی گردید و درمان با نانوذرات اكسید منیزیم، تغییر محسوس در ترمیم این بافت و كاهش معنی دار در میزان قند خون (به استثناء هفته ی دوم تیمار) و بازگشت وزن حیوانات به حالت نرمال نداشت. نتیجه گیری: تزریق نانوذرات اكسید منیزیم به مدت ۶ هفته تأثیر قابل ملاحظه ای در ترمیم سلولهای بتای پانكراس و نیز كاهش در میزان قند خون در مدل تجربی دیابت نوع ۱ ندارد.