بررسي تاثير شدت چرا بر توليد رواناب و رسوب مراتع ارسباران

افزایش روزافزون جمعیت و توسعه شهرها و روستاها و تقاضا برای تولید گوشت قرمز سبب شده است كه مراتع هر چه بیشتر جهت چرای احشام مورد استفاده گردد. چرای مفرط مراتع و بهره برداری غلط، تردد مداوم دام و متعاقب آن فشره شدن خاك و ... سبب گردید كه در سالهای اخیر مراتع كشور سیر قهقرائی را طی نماید. مراتع ارسباران مستثنی از این قاعده نبوده و اكثر مراتع آن تخریب شده اند بنابراین با توجه به اهمیت این مراتع در تولید علوقه و وسعت زیاد این 8 درصد - مراتع كه حدود 654700 هكتار میباشد . پژوهشی از سال 1378 تا 1380 در اراضی مرتعی ارسباران با شیب 15 50 - با اعمال پنج تیمار كه شامل 1- شاهد ( قرق) 2- مدیریت فعلی چرا درمنطقه اجرای طرح 3- مطابق با ظرفیت چرا 4 22 متر مربع اجراء شد ودر 5-50 درصد كمتر از ظرفیت چرا و در چهار تكرار به ابعاد 5 - درصد بیشتر از ظرفیت چرا 5 انتهای هركرت بشكه 120 لیتری جهت جمع آوری رواناب و رسوب تعبیه شد و در هر سال با استفاده از كوادرات یك متر مربعی اقدام به تعیین علوفه خشك و تر تولیدی گردید و واحد دامی مورد نیاز هر تیمار برآورد شد. فرض بر این بوده است كه اعمال تیمارهای فوق الذكر چه تاثیری بر روی رواناب و رسوب خواهد داشت از سال 1378 لغایت 1380 میانگین علوفه خشك تولیدی تیمار شاهد فرق ) به ترتیب 1855/45 ،2004/54، 4693/63 كیلوگرم در هكتار و مقدار علوفه خشك تولیدی تیمار (مدیریت فعلی چرا ) به ترتیب 2100، 482/73، 1990 كیلوگرم در هكتار برآورد شده است