مطالعه طرح هنر ارسي نمونه موردي: شهر سنندج

انسان هنگامی كه در خانه كه بعنوان خصوصی ترین فضای زندگی انسان محسوب می شود، قرار می گیرد نیاز به ارتباط با محیط و انسانهای اطراف خود دارد. پنجره واسطه ایست كه به ساكنان بنا امكان می دهد تا مكانی را كه جزیی از آن هستند ببینند و بشنوند و حس كنند. پنجره یكی از بنیانهای اساسی معماری است كه نقش تعیین كننده ای در ظاهر بنا دارد و از عوامل مهم و تاثیر گذار در شكل دادن به نمای بناهاست و ارسی نوعی در و پنجره چوبی است با حالت بالا و پایین رونده كه علاوه بر جنبه كاربردی، كاركرد تزیینی نیز دارد. ارسی های بسیاری در آثار دوره صفوی و به ویژه خانه های دوره قاجار در سنندج باقی مانده است. اگر چه این خانه ها دارای آرایه های متعددی هستند. ارسی در این میان، از جایگاه خاصی برخوردا ر است. در این پژوهش، كوشش شده كه به اسمیت و جایگاه ارسی در شهر سنندج به صورت تاریخی و توصیفی تحلیلی نگریسته شود. به نظر می رسد، بازشناسی جنبه های وجودی و معناشناختی و زیبایی شناسی پنجره های قدیمی می تواند برای درك مفاهیم معماری آن فرهنگ مفید واقع شود و برای انتقال ارزشها و مفاهیم معماری از نسلی به نسل بعد كمك كند.