مقايسه كاربرد روش هاي ژئواستاتيستيك در پهنه بندي شدت هاي خشكسالي با نگرشي ويژه به استان فارس

خشكسالی پدیده ای آرام و خزنده است كه معمولا با كاهش بارندگی و رطوبت نسبی ، همچنین افزایش درجه حرارت و سرعت باد همراه است. در دهه های اخیر در میان حوادث طبیعی كه جوامع انسانی را تحت تاثیر قرار داده اند تعداد و فراوانی این پدیده بیش از سایر حوادث بوده است. لذا اگاهی از وضعیت خشكسالی با پیش بینی و پهنه بندی شدت های خشكسالی می تواند خطر زیان های ناشی از این پدیده را تا حد شایان توجهی كاهش دهد. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی دقت روش های ژئواستاتیستیكی كریجینگ معمولی و كریجینگ عام و روش معین عكس فاصله در پهنه بندی و تهیه نقشه های خشكسالی روی داده در استان فارس در سال 1389 بر اسا دو شاخص ناهنجاری بارندگی (RAI) و شاخص دهك بارش (DPI) می باشد. نتایج این تحقیق نشان داد كه در پهنه بندی خشكسالی بر اساس شاخص DPI، روش كریجینگ معمولی و در مورد شاخص RAI، روش عكس فاصله دارای نتایج بهتری نسبت به سایر روش های درون یابی می باشند. همچنین با توجه به نقشه های رسم شده بر اساس دو شاخص RAI و DPI به ترتیب 60/91 و 51/05 درصد از مساحت استان در سال 1389 درگیر خشكسالی بوده است.