شرح حال شاه محمد دارابي و معرفي لطيفه ي غيبي

در دیوان حافظ، ابیاتی جلب نظر می كند كه نشانگر توج و عنایت خاص خواجه به مسئله عرفان است، گرچه مجموعه این ابیات در برگیرنده تمامی مسائل مربوط به جهان بینی عرفانی نمی باشد، اما بدون شك برای علاقمندان به شعر و ادب دلنشین و در اكثر موارد راه گشا خواهد بود. یكی از این علاقمندان به شعر حافظ شاه محمددارابی از شاعران قرن یازدهم است كه كتاب لطیفه ی غیبی از مهمترین تالیفات وی می باشد كه در تهران به چاپ سنگی رسیده كه در آن به شرح عرفانی تعدادی از ابیات حافظ پرداخته است. او از عرفان و اندیشه های عرفانی خود در شرح این اشعار بهره گرفته است و آن ها براساس مبانی عرفا مورد شرح و بررسی قرار داده است در این پژوهش سعی شده است كه این عارف و اثر او لطیفه ی غیبی به جامعه ادبیات شناسانده شود.