بررسي و تحليل تأثير فرهنگ ميهماننوازي بر توسعه گردشگري شهر مشهد

فرهنگ یكی از مهمترین ابعاد مهم گردشگري است كه تأثیرپذیري و تأثیرگذاري آن بین جامعه میزبان و میهمان بسیار بالا میباشد. درواقع آثار فرهنگی و اجتماعی گردشگري ازجمله مهمترین ملاحظات توسعه گردشگري محسوب میشود. اگر فرهنگ میزبانی و آیین میهماننوازي را یكی از آدابورسوم بسیار زیبا و تأثیرگذار در یك جامعه بدانیم، مطرحشدن آن منوط به ایجاد آثار و جاذبههاي فرهنگی و رفتاري میباشد كه اغلب بهعنوان راه زندگی مردم تعریفشده است و تاكنون در محافل علمی كمتر مورد كاوش و بررسی قرارگرفته است. در این مقاله نظر به اهمیت موضوع و ضرورتهایی كه در فرهنگ میهماننوازي وجود دارد و با توجه به وجود بارگاه ملكوتی حضرت ثامنالحجج )ع( در شهر مقدس مشهد، سعی بر آن است تا، تأثیر شناخت اثرات اجتماعی فرهنگی گردشگري نسبت به نقش و جایگاه فرهنگ میهماننوازي بر توسعه - گردشگري از دیدگاه گردشگران، ساكنان و مسئولین مورد ارزیابی و تحلیل قرار گیرد. روش تحقیق در این نوع پژوهش از نوع تحلیلی، توصیفی و پیمایشی است كه متناسب با نوع دادهها، همچنین با استفاده از مدل تحلیلی SWOT و ماتریس QSPM ، نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید شناسایی شود. نتایج این تحقیق از دیدگاه گردشگران، ساكنان و مسئولین نشان میدهد كه گردشگري تأثیر مثبتی برافزایش الگوهاي رفتاري مناسب و بالا رفتن سطح استانداردهاي عمومی زندگی مردم داشته و اثرات منفی نظیر تغییر در آداب و سنن محلی و افزایش ناهنجاريهاي اجتماعی فرهنگی داشته است. همچنین در این مقاله سعی - شده پس از توضیح واژههاي رفتار، فرهنگ، جوامع میزبان و میهمان در گردشگري، روابط میزبان و دیدگاه- هاي میهماننوازي از جهات مختلف نیز شرح داده شود.