هويت و وجوه فرهنگي‌ لك‌ زبانان در آينه‌ي اشعار فال چهل سرود

در این نوشتار، نگارنده بر آن است تا توصیفی جامع و منسجم از اشعار فال چهل سرود جهت حفظ و احیای بخشی از فرهنگ شفاهی و شناساندن گوشه ای از هویت و وجوه فرهنگی قوم كهن لك را از طریق این اشعار در گویش لكی منطقه دلفان (نورآباد) كه یكی از گویش های ایرانی شاخه ی شمال غربی است ارائه دهد. با توجه به موضوع‌، بخشی از روش انجام این پژوهش توصیفی - تحلیلی یعنی به شكل كتابخانه‌ای و بخش عمده ی دیگر آن به شكل میدانی و پرسش از مردم خصوصا سالمندان منطقه و همچنین شم زبانی نگارنده به عنوان گویشور بومی این گویش می باشد. پس از بررسی و تجزيه و تحليل 107 بیت از میان 453 بیت جمع آوري شده از گویش مذكور، نتايج زير حاصل شد: 1. این سروده ها به عنوان شاخه ای از ادبیات شفاهی و فولكلور گویش لكی، گوشه هایی از هویت و وجوه فرهنگی و زیستی قوم لك را در خود منعكس می كنند. 2. این سروده‌ها هم دستمایه‌ی تمثیل، مثل و عبرت‌آموزی و هم وسیله‌ی امید‌بخشی و تحمل رنج‌های زندگی سخت كوهستانی و عشایری بوده اند. از يافته‌هاي اين مقاله مي‌توان در گويش‌شناسي، فرهنگ‌‌نگاري، قوم نگاری، فرهنگستان‌ زبان، ميراث فرهنگي، آموزش و پرورش مناطق لك‌نشين و غيره بهره برد.