بررسي نياز سرمايي گل استرنبر جيا(جام زرين يا بيمنت باران) و اثر اندازه سوخ (پياز) بر رشد، نمو و گل دهي آن

استرنبرجیا یكی از گونه های منحصر به فرد سوخوار از تیره آماریلیداسه در ایران می باشد كه به صورت وحشی در شمال و غرب كشور رشد می كند. متاسفانه به دلایل مختلف این گونه در معرض انقراض می باشد. برای كشت و كار و تكثیر این گونه با ارزش، باید نیازهای رشدی و سرمایی آن بررسی شود. به همین منظور در این پژوهش اثر مدت زمان سرمادهی و اندازه سوخ بر رشد و نمو آن بررسی شد. آزمایش به صورت فاكتوریل در قالب طرح كاملا تصادفی با دو فاكتور یكی زمان اعمال سرمای 4 درجه سلسیوس سوخ در 3 سطح (صفر، 20، 40 و 60 روز) و دیگری اندازه های مختلف سوخ (شامل كوچك، متوسط و بزرگ) با 5 تكرار بود. نتایج نشان داد كه سرمادهی و اندازههای مختلف سوخ اثر معنی داری بر ویژگیهای رویشی و زایشی استرنبر جیا دارند. طبق نتایج به دست آمده بهترین تیمار سر مادهی 20 روز و اندازه بزرگ سوخ بود. در سرمادهی 40 و 60 روز سوخ، گلدهی مشاهده نشد.