مقايسه روشهاي زمين آماري براي پيش بيني پراكنش مكاني شوري آب زيرزميني

آب زیرزمینی دشت ساوه به عنوان یكی از منابع مهم در تامین آب مورد نیاز برای مصارفی همچون شرب و كشاورزی به شمار می آید. این دشت به واسطه ه مجواری با دشت دریاچه نمك دچار شوری و همچنین پیشروی شوری در نقاط مختلف شده است. لذا برای مدیریت صحیح سفره و تهیه ی نقشه شوری این دشت، لازم است داد ههای موجود به نقاط دیگر كه فاقد آمار كیفی می باشند، بسط داده شود. این تحقیق با هدف ارزیابی و تحلیل تغییرات مكانی شوری و مقایسه رو شهای مختلف زمین آماری در برآورد آن و تهیه نقشه پراكنش مكانی شوری آب زیرزمینی انجام شده است. برای برآورد شوری در نقاط فاقد آمار، از روش های كریجینگ، كوكریجینگ و عكس فاصله با توان های 1-4 استفاده شده است . برای ارزیابی روش ها ، روش ارزیابی تقاطعی و پارامترهای قدر مطلق خطا (MAE) و میانگین خطای انحراف (MAE) به كار گرفته شد. نتایج حاكی از این بود كه روش عكس فاصله با توان دو و نیم تغییر نمای مدل گوسی بهترین روش برای برآورد شوری آب زیرزمینی است.