مقايسه روابط اجتماعي و شادكامي دانش آموزان دختر مبتلا به نقص بينايي و دانش آموزان عادي

با نظر به اهمیت توجه به كودكان و نوجوانان دارای محدودیت و تشخیص عمق مشكلات آنان و به تبع آن یافتن راه‌حل‌های مناسب جهت ارتقاء سطح بهزیستی این افراد، هدف از این پژوهش مقایسه شادكامی و روابط اجتماعی دانش‌آموزان دختر دارای نقص بینایی با دانش آموزان عادی بود. نمونه پژوهش حاضر را 50 نفر از دانش آموزان عادی و 50 نفر از دانش آموزان دارای نقص بینایی مقطع دبیرستان شهر مشهد تشكیل دادند. جهت آزمون فرضیه‌ها، از آزمون آماری Tاستفاده گردید. یافته‌ها بیانگر این بود كه بین دو گروه در زمینه مهارت‌های اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد (p= 0/05, T= 1/95)، بدین صورت كه روابط اجتماعی دانش آموزان دارای نقص بینایی بالاتر از دانش آموزان عادی بود. در متغیر شادكامی نیز بین دو گروه تفاوت مشاهده گردید، اما تفاوت چندان معنادار نبود ((p= 0/5, T=0/62.