نقش كالبدي تكايا در شكل گيري شهر پايدار

تعزیه و عزاداری ریشه ای كهن در تاریخ كشور ما دارد، به گونه ای كه این مراسم آیینی پیوند با دین و مذهب تشیع خورده است و به صورت آیینی پایدار همه ساله در شهرهای ایران برگزار می شده است. فضاهای كالبدی شهری درایران بعد از حمله مسلمانان به ایران و آشنایی این مرزوبوم بافرهنگ اسلامی و تلفیق فرهنگ شهرسازی ایرانی و اسلامی، تجلی گاه فرهنگ متعالی ایران اسلامی شد .تجلی فرهنگ عاشورا و حماسه كربلا درفضاهای كالبدی شهر باعث شكل گیری فضاهای همانند حسییه ها وتكایا وسقاخانه ها گردید. این فضاها به فراخورنقش سلسله مراتبی خود درفضای شهری باعث ایجاد و تقویت هویت جمعی محله ای گردیده اند. تكایا مظهر پیوند بین زمان ومكان ومردم می باشند و به عنوان تنها فضای باز شهری با عملكرد مذهبی درفرهنگ شهرسازی ایرانی می باشند عوامل متعدد اقتصادی و اقلیمی باعث ایجاد فضاهای كالبدی ویزه ای در شهرهای اسلامی گردیده اند. تكایا بعنوان فضاهایی كه تجلی ساختار فضایی و ارزش های مذهبی در بافت كالبدی شهرهای تاریخی ایران می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی، تحلیلی با استفاده از یكسری اطلاعات پیمایشی می باشد. هدف بررسی نقش این فضاهای شهری در هویت دهی به ساكنان محله است . مقاله حاضر به بررسی و شناخت این فضاهای كالبدی در شكل گیری و تاثیر آن بر هویت ملی می پردازد.