تلفيق پارامتر هاي معماري ايراني- اسلامي (تناسب و پيمون) با الگو هاي تكرار پذير معماري مدرن (الگوريتميك) با تاكيد بر هويت بخشي ساختارهاي فضاهاي معماري

مدیریت شهری و چالش مكانیابی بهینه در استقرار صحیح سیستمهای خدماتی و امنیتی كنترل شهر در كلان شهرها همراه دغدغه طراحان و معماران بوده است. به جرات میتوان گفت انتخاب محلهای مناسب جهت مدیریت امنیتی شهر برای فضاهای انتظامی، مكانیابی بیمارستانها، آتش نشانی، ایستگاههای رادیوئی و دكلهای مخابراتی هیچ الگوی مهندسی نداشته و انتخابهای اتفاقی و سلیقه ای در مواقع اضطراری و فورس ماژور مشكل ساز شده است. حال اینكه انتخاب این مكانها با تكیه بر آگاهی از آمار و اطلاعات حوزه موثر متاثر از جمله مساحت، جمعیت، تراكم جمعیت در حوزه و طیف - طبقاتی ساكنین و اطلاعات جنسیت جمعیتی میتواند در قالب تكنیكهای مدرن و با تكیه بر دانش ریاضی مهندسی بهینه و صحیح باشد. سیستم دیاگرام ( voronoi ( یا هندسه موزائیك ورونوئی به افتخار یوهان پتر گوستاف لوژون دیریكله به نام موزاییك كاری دیریكله، و بعد از گریگوری وُرنوی به نام موزاییك كاری وُرُنوی یا تجزیه وُرُنوی نامیده شده است. دیاگرامهای ورونوی در علوم و فناوریهای متعدد و یا حتی در هنر كاربرد دارد و تاكنون كاربردهای متفاوتی از آن در زمینههای خاص گزارش شده است كه در زمینه مدیریت شهری مكانیابی بهینه و نقطه یابی صحیح موجبات كاهش هزینه های خدماتی و افزایش سرعت و دقت خدمت رسانی و نهایتاً ارتقاء كیفیت شهری بخصوص در واقع بحرانی خواهد گردید؛ از قابلیهای بهره گیری از این سیستم می باشد.