بررسي رابطه ي سرسختي روانشناختي و شايستگي ادراك شده با رفتار كمك طلبي در نوجوانان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ی سرسختی روانشناختی و شایستگی ادراك شده با رفتار كمك طلبی در نوجوانان بود. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل كلیه دانش آموزان مشغول به تحصیل در دوره ی اول متوسطه در شهر تهران هستند. نمونه ی پژوهش حاضر 200 نفر از نوجوانان مشغول به تحصیل در دوره ی اول متوسطه در شهر تهران بودند كه به صورت خوشه ای از چهار مدرسه)هر مدرسه 50 نفر( انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه كمك طلبی ریان و پنتریچ ، مقیاس شایستگی ادراك شده هارتر و پرسشنامه سرسختی روانشناختی كوباسا بودند، كه روایی و پایایی این ابزارها در پژوهش های معتبر روانشناسی مورد تأیید قرار گرفته اند. یافته ها: دادههای پژوهش با استفاده از تحلیل رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند. نتایج تحلیل آماری نشان داد عوامل مبارزه جویی، تعهد و كنترل و همچنین شایستگی اجتماعی و خودارزشمندی با كمك طلبی در سطح 5 درصد رابطه ی منفی معنادار دارند و منفی بودن این ضرایب در واقع نشان دهنده این است كه با افزایش این عوامل، میزان كمك طلبی كاهش مییابد. ) 05 / 0 > P (. نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت ملاحظاتی از قبیل احساس تهدید نسبت به ادراك شایستگی و تخطی از استقلال در عملكرد در افراد با سرسختی روانشاختی بالا با كاهش رفتار كمك طلبی رابطه دارند.