بررسي كارآيي روش شبكه ي بولتزمن (MRT) در مدلسازي عددي انتقال حرارت تركيبي، در پره هاي مستطيلي

در این تحقیق، كارآیی رهیافت شبكه ی بولتزمن به روش MRT در شبیه سازی انتقال حرارت تركیبی، مورد بررسی قرار می گیرد. برای این منظور یك كانال پره دار كه دارای پره های مستطیلی است به عنوان یك مطالعه موردی، مدل سازی می شود و تاثیر فاصله و ارتفاع پره ها بر روی عدد ناسلت بررسی می شود. جهت صحت سنجی، نتایج حاصل از حل تحلیلی یك مسئله كه شامل دو جامد با ضرایب هدایت حرارتی مختلف می باشد، با نتایج حاصل از كد MRI، مورد مقایسه و ارزیابی قرار می گیرد كه نتایج نشان می دهند رهیافت شبكه ی بولتزمن به روش MRT، برای شبیه سازی انتقال حرارت تركیبی كه انتقال حرارت هدایت در جامد را نیز علاوه بر انتقال حرارت جابجایی لحاظ می كند، مناسب و كارآمد می باشد و مطابق با انتظار، نتایج نشان می دهند كه با افزایش ارتفاع پره ها و كاهش فاصله بین آنها، عدد ناسلت افزایش می یابد.