پژوهشي در صنعت فرش ايران در دوره صفويه

يكي از هنرهاي بارور در دوره صفويه فرش بافي بود كه به اوج اعتلاي خود در اين دوره رسيد. از سده يازده هجري به بعد وجود صنعت قالي بافي در ايران به طور حتم پايه گذاري شده است و در عصر صفوي مهم ترين محصول صنعتي ايران قالي و قاليچه دست بافت است كه در اثر گسترش تجارت،به كشور هاي ديگه هم صادر مي شد. اين محصول اقسامي چون ترنجي،شكاري،ابريشمي،گلداني،باغي و شاه عباسي دارد.در اين پژوهش به ويژگي هاي فرش دوره صفويه و جايگاه اين هنر در دوره شاه اسماعيل و شاه تهماسب اشاره شده است و هم چنين نقشي كه شاه عباسي اول در باروري هنر قالي بافي دوره صفويه داشت نيز مورد بررسي قرار گرفته است.هدف از اين پژوهش تحليل موقعيت هنر فرش بافي در دوره صفويه به عنوان يكي از هنر هاي درباري است كه شاهان اين سلسله در پرورش آن نقش داشتند.