برنامه ريزي و مديريت منابع آب در ايران

ایران با داشتن متوسط بارندگی سالیانه 250 میلی متر یكی از كشورهای خشك و نیمه خشك جهان است. رشد جمعیت كشور به تدریج به نقطه ای می رسد كه منابع آب موجود برای مصارف اساسی در بخش های كشاورزی، صنعتی و شهری ناكافی باشد. همانند بسیاری از كشورهای در حال توسعه، ایران با مسائل اجتماعی- اقتصادی غیر قابل اجتناب افزایش جمعیت ومحدودیت منابع آب موجود مواجه است. در طول 30 سال گذشته ایران با نرخ رشد بالای جمعیت مواجه بوده و پی شبینی می شود كه تا سال 1400 جمعیت كشور در حدود 90 میلیون نفر بشود. با توجه به شرایط ویژه اجتماعی - اقتصادی كشور ناشی از افزایش جمعیت و شهرنشینی و نیز نغییر جهانی اقلیم لازم است كه مسئله جدی كمبود آب مورد بررسی دقیق قرار گیرد. راه حل این مشكل نه تنها به كنترل رشد جمعیت بلكه به توازن عرضه و تقاضای آب بستگی دارد. در این مقاله، علاوه بر تحلیل جمعیت فعلی و آتی كشور تخمینی از نیازهای آبی كشور و مصرف آب درمقایسه با منطقه خاورمیانه و جهان ارائه می شود. همچنین سیاست هایی برای پایداری منابع آب مطرح می شوند كه به عنوان پیشنهادهایی برای برنامه ریزی ها و سیاست های بلند مدت مدیریت منابع آب می توانند تلقی شوند.