پايش تغييرات كاربري در شهر شيراز با استفاده از تصاوير ماهواره اي بمنظور مديريت وبرنامه ريزي جمعيتي

یكی از مسائل مهم در شهرهای كه با رشد فزاینده جمعیت روبه رو هستند، چگونگی محاسبه تغییرات كمی و كیفی كاربری‌های شهری و نحوه پراكنش تراكم جمعیت در پهنه شهر است. پایش این تغییرات با به‌كارگیری فنون سنجش از دور در شهر شیراز كه در طی چند دهه اخیر به علت رشد لگام گسیخته با مهاجرت بی رویه جمعیت مواجهه است از اهمیت بالای برخوردار است. بدین منظور از تصاویر چند زمانه ماهواره لندست سنجنده TM به تاریخ: 30 ژوئن سال 1986 و 15 جولای سال 2010 و سنجنده ETM+ به تاریخ: 10 ژوئن سال 2006، با اعمال خوارزمیك بیش ترین شباهت، طبقه بندی نظارت شده در محیط نرم افزار ERDAS IMAGING جهت آشكارسازی تغییرات كاربری استفاده گردید. نتایج بیانگر رشد 148 درصدی بافت مسكونی در برابر رشد تنها 38 درصدی پوشش گیاهی در سطح شهر می باشد. با بررسی روند تغییرات كاربری طی دوره آماری روند كاهشی برای كاربری بایر (كاهش 132 كیلومتر مربع) و در مقابل كاربری شهری (افزایش 139 كیلومتر مربع) قابل مشاهده می باشد. همچنین منطقه هشت با 14640 نفر در كیلومتر مربع بیش ترین و منطقه نه با 3637 نفر در كیلومتر مربع كم‌ترین میزان تراكم جمعیت را در شهر شیراز به خود اختصاص داده اند. میزان جمعیت نیز طی دوره 55 ساله از سال 1335 تا 1390 از 170659 به 1549453 نفر افزایش یافته است كه افزایش 1378794 نفری را نشان می دهد.