كاربرد الگوريتم هاي تكاملي در بهينه سازي مدولاتورهاي دلتا سيگما

در طراحی مبدل های آنالوگ به دیجیتال دلتا سیگما، – ضرایب بهره ساختار، نسبت سیگنال به نویز مدولاتور را تعیین می كنند. بنابراین،انتخاب بهینه مقادیر ضرایب خیلی مهم می باشد. تمركز این مقاله روی یافتن ضرایب بهینه یك مدولاتور مرتبه سوم CIFF و یك ساختار پشت سر هم مرتبه چهارم 2 2 (، به منظور دستیابی به نسبت سیگنال به نویز مطلوب می باشد. بدین منظور، ضرایب بهینه را با استفاده از الگوریتم - ( های ژنتیك، بهینه سازی انبوه ذرات و تكامل تفاضلی بدست آورده و نتایج را با حالت بدون استفاده از الگوریتم های بهینه سازی مقایسه می كنیم. نتایج شبیه سازی نشان می دهد كه در ساختار CIFF ، ضرایب بهره بدست آمده از الگوریتم ژنتیك، مقدار نسبت سیگنال به نویز مدولاتوررا 21.6dB نسبت به مقدار بدست آمده از جعبه ابزار اسچریر افزایش می دهند و الگوریتم های بهینه سازی انبوه ذرات و تكامل تفاضلی، مقدار نسبت سیگنال به نویز را نسبت به الگوریتم ژنتیك 4dB بهبود می بخشند. همچنین در ساختار پشت سر هم مرتبه چهارم، الگوریتم های بهینه سازی انبوه ذرات و تكامل تفاضلی با یافتن ضرایب بهینه، مقدار نسبت سیگنال به نویز را نسبت به الگوریتم ژنتیك، به ترتیب 3.4dB و 3.5dB بهبود می بخشند