فضاهاي مناسب شهري و معماري با رويكرد آسايشي نابينايان و كم بينايان

حس بینایی یكی از مهمترین پنج حسی است كه در انسان وجود دارد، برخی از هم نوعان ما بنا به هر دلیلی از این حس محروم می باشند. با توجه به نیاز حضور این قشر در جامعه، لزوم ایجاد شرایط مناسب حركتی برای استفاده¬ از فضاهای شهری و معماری اجتناب ناپذیر می باشد. در این میان مهمترین حسی كه به كمك نابینایان می آید، حس لامسه و شنوایی است. این مقاله تصمیم دارد با كمك گرفتن از حس لامسه و اِعمال ضوابط معماری، راهكارهایی برای آسایش نسبی جهت افراد كم بینا و نابینا معرفی نماید. كاربست این ضوابط با اتكای بر حس لامسه گامی مؤثر در جهت بهبود كیفیت زندگی افراد نابینا و كم بینا خواهد بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است و از منابع علمی، كتابخانه ها و مقالات در باب موضوع بهره گیری شده است