مكان يابي مناطق مستعد تغذيه مصنوعي به روش منطق بولين دشت تايباد

منطقه مورد مطالعه در این تحقیق دشت تایباد با وسعت 5249/8 كیلومتر مربع در استان خراسان رضوی میباشد. پس از انتخاب شاخص های تاثیرگذار در مكانیابی این عرصه از قبیل شیب، ضخامت آبرفت،ضریب انتقال، هدایت الكتریكی، فاصله از روستا ، كاربری اراضی و سطح تراز آب زیرزمینی برای هركدام از این شاخص ها در محیط GIS نقشه طبقه بندی تهیه گردید. و سپس این نقشه ها با روش منطق بولین تلفیق و مناطق مناسب و نواحی دارای محدودیت تغذیه مصنوعی مشخص شدند. نتایج نشان داد كه حدود 517 كیلومتر مربع از اراضی دارای استعداد تغذیه مصنوعی هستند و بقیه دشت دارای محدودیت می باشند.