بام سبز و روند آن در توسعه معماري پايدار

با در نظر گرفتن بالا رفتن مصرف انرژیهای تجدید ناپذیر و اسیب رساندن به محیط زیست ، وضعیت انرژی جهان در مرحله بحرانی قرار دارد، كه باید چاره ای اندیشید تا بقاء و حفظ محیط برای نسلهای اینده ایجاد شود. یكی از بخشهای طراحی پایدار در طراحی اكولوژكی امروزه ، باهم ها و دیوارهای سبز می باشد، كه در ان می تواند انواع گونهای گیاه بر روی بام و دیوارهای سبز رشد كند.ایجاد حیاط بر روی ساختمان چه به تعبیر معنایی و چه به لحاظ عملكردی، زندگی را برای ساكنان شهر در مقیاس كلان و ساكنان خانه در مقیاس خرد ، راحت تر و با معناتر می كند.آهن ،اجر،سیمان و سنگ جایگزین سیمای ساختمانی شهرها كه روزگارانی علاوه بر تأمین محل سكونت انسان چشم اندازی سبز و زیبا در اختیار وی قرار میداد شده است.بام سبز با فوایدی چون بهبود كیفیت هوا از طریق تبخیر طبیعی ،جمع آوری بخشی از بارش سالانه از طریق زهكشی ، فراهم اوردن منظره ای با صفا و زیبا ، كاهش نیاز به شیوه های مدیریتی فاضلاب ، صرفه جویی در مصرف مصرف انرژی ، گام برداشتن در جهت استفاده از انرژی نو و كاهش هزینه های گرمایشی و سرمایشی ، افزایش كارایی ساختمان و طول عمر بام و به طور كلی هم سو شدن با طبیعت ، می تواند به صورت یك راهكار اجرایی در ساختمان سازی لحاظ شود و در جهت استفاده از انرژی های پاك و توجه به محیط زیست و ساكنان آن در گسترده زمانی نا محدود به پایداری هر چه بیشتر معماری و شهر سازی بینجامد . از این رو این پژوهش به بررسی تأثیر بام سبز به عنوان یكی از اجزای ساختمان در بهبود شرایط زیست محیطی و كیفیت زندگی انسان و حركت به سوی یك طراحی پایدار می پردازد.