رابطه هوش معنوي با پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان شادگان

The relationship between spiritual intelligence and academic achievement of high school students in the city Shadegan

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش معنوی با پیشرفت تحصیلی در دانش اموزان دوره متوسطه شهرستان شادگان بود. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان شادگان بود كه به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای نمونه ای شامل 100 نفر از جامعه اصلی انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ی هوش معنوی امرام و درایر ( ISIS ) بود و به منظور جمع آوری داده های مربوط به پیشرفت تحصیلی معدل ترم اول دانش اموزان در نظر گرفته شد. طرح تحقیق از نوع همبستگی بود و از روش همبستگی پیرسون برای ازمون فرضیه استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد كه هوش معنوی با پیشرفت تحصیلی دارای رابطه مثبت معنی دار بود و افزایش نمره آزمودنی ها در مقیاس هوش معنوی، پیشرفت تحصیلی بیشتری نیز مشاهده شد.

This study examined the relationship between spiritual intelligence and academic achievement in high school was Shadegan city. The study population included all high school students Shadegan city that random multi-stage cluster sample of 100 people from the community were chosen. The research design was correlational and the Pearson correlation coefficient was used to test the hypotheses. The results showed that spiritual intelligence and academic achievement has significant positive correlation (722.0= r and 001p<0) And increasing subjectsʹ scores on a scale of spiritual intelligence, greater educational attainment was also observed