تاثير حمل مشروع در حرمت رضاعي از ديدگاه حقوق ايران ، فقه اماميه ، فقه حنفي و شافعي

محرمیت رضاعی مبتنی بر تحقق پاره ای از شروط است كه برخی از این شروط محل خلاف قانون مدنی و فقه امامیه با دو مذهب حنفی و شافعی واقع شده است از جمله مسائل اختلافی بین دو گروه می توان به : حصول شیر از حمل مشروع اشاره كرد. قانون مدنی ایرران و مشهور فقهای امامیه بر این دیدگاه هستند شیر زنی موجب قرابت رضاعی است كه: اولا این شیر نتیجه ی حاملگی باشد.ثانیا این حمرل باید حمل مشروع باشد. حمل مشروع از نكاح صحیح )دایم یا منقطع( پدید می آید. اما احناف و شافعیه برخلاف قرانون مردنی و فقره - امامیه ایجاد شیر از حمل مشروع را به عنوان شرطی برای تحقق قرابت رضاعی نمی دانند، بلكه هر شیری اعم از شیر بكر، زن حامله به - طریق مشروع یا غیر مشروع موجب قرابت رضاعی می دانند كه در این زمینه هر گروه با استناد به ادله ای سرعی برر تررجیح قرول خرود داشته و به مقتضای آن ادله عمل كرده است..