لزوم ايجاد سيستم جامع مديريت تعميرات در شركت ملي نفت ايران

امروزه گستردگي صنايع و پيچيدگی آنها تا حدی است كه برنامه ريزی برای نگهداری و تعميرات بوسيله روشهای سنتی از كارايي چندانی برخوردار نبوده و لزوم بهره برداری از سيستمهای مكانيزه نگهداری و تعميرات كاملا مشهود می باشد. از سوی ديگر در برخی از صنايع همچون صنعت برق و يا صنعت نفت برنامه ريزی تعميرات فراتر از سطح كارخانه يا واحد توليدی بوده و لازم است كل شبكه برق و يا كل مجموعه توليدی، پالايشی و ... در فرايند برنامه ريزی مورد توجه قرار گيرد تا در زمان نياز به انرژی برق و يا نفت خام، گاز طبيعی، فراورده های نفتی يا گازی، محصول مورد نياز در دسترس بوده و كاهش توليد تا حد امكان همزمان با كاهش نياز به محصول باشد. در اين رابطه شركت ملي نفت ايران با توجه به تنوع محصول، تنوع واحدهای توليدی و تنوع مشتريان از حساسيت بالايي جهت هماهنگي برنامه های تعميراتی در واحدهای توليدی برخوردار بوده و با توجه به حجم فعاليت و حجم تأسيسات، نيازمند يك سيستم جامع برنامه ريزی تعميرات بصورت غير متمركز (پراكنده ) در واحدهای صنعتي و با مديريت متمركز در سطح ستاد مي باشد و لازم است با استفاده از شبكه ارتباطي و نرم افزار مناسب سيستم جامعي در كليه سطوح مديريتی با قابليت دسترسی تعريف شده، طراحی و اجرا گردد. در اين مقاله به موضوع اهميت ايجاد سيستم جامع برنامه ريزی تعميرات در شركت ملی نفت ايران پرداخته شده و در ادامه شاخص های سيستم فوق ارائه گرديده است.