ارتباط روانشناسي محيط در طراحي ساختمانهاي بلندمرتبه با رويكرد معماري پايدار

معنی لغوی پایداری دوام و پایایی است و نتیجه اساسی ان تعادل بین روابط فازهنگی اجتماعی و اقتصادی انسان میباشد به همین خاطر انسان كه وارد زندگی مدرن گردیده برای پاسخگویی به نیاز های جدیدش نیاز به تعاملی دارد كه در جهان كنونی معماری پایدار نام گذاری شده است افزایش جمعیت در جوامع كنونی موجب رواج ساخت وساز عمودی و بلندمرتبه سازی گردیده است وبعلت تجمیع مسكن در سطحی محدود در ساختمان های بلند مسائل و تهدیداتی را به وجود اورده رفتارشناسی و توجه به نیاز های بیولوژیك كاربران در ایجاد جنبه های پایداری در فرآیند طراحی ساخت و بهره برداری این مجتمع ها باید مورد توجه قرار گیرد چون رابطه انسان و معماری رابطه ظرف و مظروف است و هردو بر دیگری تاثیر گذار هستند وبا توجه به علم روانشناسی محیط میتوان یك محیط بامفاهیم پایدار را تدائی نمود و به شناخت راهبردهایی در جهت ترویج رفتارهای پایدار پرداخت. ودر ضمن موجب كاهش بزهكاری و معضلات اجتماعی گردید و رفتار های دلخواه را استتنتاج نمود