رابطه سرمايه اجتماعي با شاخصهاي توسعه روستايي ( نمونه : بخش ايرندگان شهرستان خاش )

يكي از مفاهيم شكل گرفته در عصر حاضر، سرمايه اجتماعي است .در راستاي مطرح شدن مفهوم سرمايه اجتماعي شيوههاي برنامه ريزي نيز با رويكرد مشاركت مردمي و توسعه پايدارو با تأكيد بر شاخص هايي همچون سنجش سرمايه اجتماعي، پايداري، انعطاف پذيري و مشاركتي بودن شكل گرفته كه در آن هر منطقه در اعمال سياستهاي اقتصادي همراه با در نظر گرفتن مزيت نسبي داراي آزادي عمل زيادي شده است . با توجه به ديدگاه توسعه همه جانبه روستايي پاتنام، سه شاخص ( اعتماد ، مشاركت و شبكه ) در ارتباط با 78/ سنجش سرمايه اجتماعي در اين پژوهش مورد سنجش قرار گرفته و با توجه به نتايج به دست آمده 4 درصد امتياز ميان 106 تا 125 ، نشان دهنده آن است كه ميزان سرمايه اجتماعي در نواحي روستايي " ايرندگان " خاش در حد متوسطي است. همچنين بالاترين ميزان واريانس در ابعاد سرمايه اجتماعي، مربوط به بعد شبكه بوده و اين موضوع نشان از ميزان بالاي شبكه و پيوندهاي اجتماعي در نواحي روستايي مورد مطالعه دارد . در يك جمعبندي كلي ميتوان گفت كه ميان سرمايه اجتماعي و توسعه روستايي، رابطه اي معني دار وجود داشته و در اين رابطه هر يك از اين پارامترها مي تواند نقش تأثيرگذاري داشته باشد؛ از اي ن رو ميزان سرمايه اجتماعي متوسط در منطقه مورد مطالعه، در صورت تقويت اين سرمايه و بهينه نمودن آن ميتواند نقش مؤثري در توسعه روستايي منطقهاي ايرندگان داشته باشد .