تحليل منطق هاي فراواني سيلاب و بررسي روابط تجربي به منظور انتخاب مناسبترين روش در برآورد جريان براي حوضه هاي فاقد ايستگاه هيدرومتري

عدم وجود ايستگاههاي دبي سنجي كافي در رودخانه ها و سرشاخه هاي آنها , هيدرولوژيستها را در محاسبه دبي طراحي پروژه هاي آبخيزداري , منابع آب , مهندسي رودخانه و نيروگاههاي برقابي كوچك با مشكل مواجه كرده است . طرح حاضر تلاشي در جهت رسيدن به حل اين مسئله و بمنظور دستيابي به روش يا روشهاي مناسب و منطبق با شرايط منطقه و مبتني بر آمار و اطلاعات مشاهداتي در حوضه هاي مياني استان آذربايجانغربي , خصوصيات فيزيكي و اقليمي مشابه و ممكن انجام يافته است . براي اين منظور شش رودخا نه اصلي با 23 ايستگاه دبي سنجي در چهار حالت بر اساس مساحت و با استفاده از هشت روش مختلف مورد ارزيابي قرار گرفته است . سپس آمار مشاهداتي سيلهاي لحظه اي در طول 25 سال پايه آماري و با روشهاي (كريكر, ديكن, فولر, سيل نمايه و همبستگي چندگانه با پارامترهاي متنوع ) جهت برآورد دبي سيلاب مورد تجزيه و تحليل و محاسبه گرديده است .بعد از استخراج پارامترهاي مورد نياز مقادير دبي جريان به ازاي دوره برگشت 2 ساله از روشهاي هشتگانه محاسبه گرديده است . براي cross ارزيابي و مقايسه مقادير مشاهداتي با مقادير محاسباتي بمنظور انتخاب مناسبترين رابطه روش بكار گرفته شده است . روشهاي بكار گرفته شده بااستفاده ازنتايج حاصله ازروش validation مذكوردرجه بندي وجهت استفاده پيشنهادگرديده اند.