مقايسه عملكرد ايزوترم هاي تعادلي مختلف در پيش بيني جذب سطحي پروپيلن و پروپان روي زئوليت 13X

جداسازی مخلوط های پروپیلن و پروپان یكی از فرآیندهای مهم در صنایع پتروشیمی می باشد كه در سال های اخیر فرآیند جذب سطحی با توجه به توسعه این فرآیند و هزینه عملیاتی پایین مورد توجه قرار گرفته است. در طراحی و مدل سازی فرآیند جذب سطحی، بررسی تعادلی جذب اجزاء بر روی جاذب كاربردی ضروری می باشد. در این مقاله، عملكرد مدل های مختلف برای پیش بینی جذب تعادلی پروپیلن و پروپان در دماهای 323، 373 و 423 كلوین و فشارهای 0 تا 500 كیلو پاسكال روی زئولیت 13X مقایسه شده است. برای این منظور داده های تجربی جذب سطحی تعادلی پروپیلن و پروپان به صورت تك جزئی توسط ایزوترم های لانگمویر، فرندلیچ، سیپس، تاث و BET مدل سازی گردید. پارامترهای این مدل ها با روش بهینهسازی جستجوی مستقیم در نرم افزار MATLAB بهینه سازی و تعیین شده اند. بر اساس نتایج، ایزوترم ثاث با متوسط خطای نسبی كمتر از %2/. در همه دماها نسبت به ایزوترم های لانگمویر، فرندلیچ، سیپس و BET به ترتیب با متوسط خطای نسبی حدود %4/.، %98/.، %27/. و %8/.، بهترین تطابق با داده های تعالی جذب پروپیلن و پروپان دارد. با استفاده از ایزوترم تاث در دمای 323 كلوین، بیشینه ظرفیت جذب برای پروپیلن برابر 3/502 mol.kg-1 و برای پروپان 3/023molkg-1 به دست آمد.