تعيين پايداري ولتاژ و atc ايستا با روش نيوتن-رافسون- سايدل توسعه يافته و مقايسه آن با روش حداقل پس ماند

پایداری ولتاژ پدیده ای است كه امروزه سبب اصلی نگرانی شبكه های قدرت می باشد و اگر این اتفاق رخ بدهد باعث فروپاشی كل سیستم قدرت خواهد شد. مطالعه پدیده فروپاشی ولتاژ م یتواند از ر خدادن این اتفاق در شبكه جلوگیری كند . تحلیل استاتیكی ، یكی از بهترین روشهای مطالعه این پدیده است و روشهای زیادی برای تعیین معیاری برای این پدیده ارائه شده است . روش نیوتن رافسون معمولی، مشكل منفرد شدن ماتریس ژاكوبین را دارد و نمی تواند جواب پایداری ولتاژ را بیابد . برای از بین بردن این مشكل، روشهای زیادی پیشنهاد شده است كه می تواند این مشكل را برطرف (CPF) كند و یكی از قدیمی ترین آنها، پخش بار تداومی 1 است. روشCPFیك روش قدرتمندی است كه می تواند جواب مسئله پخش بار را بدون مشكل منفردشدن بدست آورد. روش2 CPFبا استفاده از روش حداقل پس ماند ،GMRES،بهبود یافته است . همچنین روش NRS3،یانیتوتن رافسون – سایدل ، یك روشی قدیم ی ولی سریع و دقیق است كه در مقاله حاضر توسعه یافته است و نشان داده شده است كه روش ارائه شده از روشهای دیگر مانند ،CPF-GMRES،قابلیت اطمینان و سرعت بیشتری دارد . روش ارائه شده بر ای تعیین پایداری ولتاژوATC4،ایستا بر روی یك شبكه نمونه با 350باس امتحان شده است